به دل و ز دیده دوری به خدا عجب نیاید

تویی آن بخیل منعم که نمی دهی جوابم

نه علاج می فرستی نه هلاک می پسندی

چو مریض روز بحران همه دم در انقلابم

که کنار دجله میرد دل از آرزوی آبم

چه شد این خروس امشب که خروش او ناید

که موذنان بخوابند و برآمد آفتابم