که دور باد چشم بد ز چشم فتنه زای تو

مگر به چشم ما نهی و گرنه برکجا نهی

که هر جا که پا نهی سریست زیر پای تو

شدی به نیم چشم زد ز چشم فتنه خرد

وجو دت از چه آب وگل سر شته ای مه چگل

که می دود هزار دل همیشه در قفای تو

تراست بر بکف کمان که تاکنی مرا نشان