می کشد پیوسته بر روی تو تیغ

زان پریشان گشته چون گیسوی تو

عاقبت کردی به یک زخمم هلاک

آفرین بر قوت بازوی تو

سخت بی شرمست این ابروی تو

قبلله جان منی پس کافرم

گر نمایم روی دل جز سوی تو