زمانه را از نخست مهین تمنی تویی

زهی ملکزاده ای که زیب دنیا تویی

بهشت اجلال را درخت طوبی تویی

سپهر اقبال را سهیل و شعری تویی

رسیده از هستیت به کام خود روزگار

به وقعه ضیغم کشی به پهنه پیل افکنی

به قوت اژدردری به حمله شیر اوژنی