هماره تا خور ز حوت چمد به برج بره

بلی شدن بر سپهر پلنگ را یار نیست

پلنگ راگو مپوی سپهرکهسار نیست

سپهر را فرقهاست به رفعت از کوهسار

همیشه تا آسمان بود به شکل کره

هماره تا خط راست نمی شود دایره

به جان خصم تو باد زنار غم نایره