هماره تا خط راست نمی شود دایره

سپهر را فرقهاست به رفعت از کوهسار

هماره تا خور ز حوت چمد به برج بره

همیشه تا آسمان بود به شکل کره

به جان خصم تو باد زنار غم نایره

به بند انده اسیر به دام محنت شکار