همیشه تا آسمان بود به شکل کره

پلنگ راگو مپوی سپهرکهسار نیست

سپهر را فرقهاست به رفعت از کوهسار

هماره تا خور ز حوت چمد به برج بره

هماره تا خط راست نمی شود دایره

به جان خصم تو باد زنار غم نایره

به بند انده اسیر به دام محنت شکار