نیم شبان بی خبر کرد ز بستان فرار

طره سنبل به راغ باز پر از تاب شد

آب فسرده چو سیم باز چو سیماب شد

باد بهاری بجست زهره وی آب شد

غبغب این می مکد عارض آن می مزد

نرمک نرمک نسیم زیر گلان می خزد

گه به چمن می چمد گه به سمن می وزد