غبغب این می مکد عارض آن می مزد

آب فسرده چو سیم باز چو سیماب شد

باد بهاری بجست زهره وی آب شد

نیم شبان بی خبر کرد ز بستان فرار

نرمک نرمک نسیم زیر گلان می خزد

گه به چمن می چمد گه به سمن می وزد

گیسوی این می کشد گردن آن می گزد