دستت چو ابر جود کند بی بهانه ای

در خنصر جلال تو افلاک خاتمی

در خرمن نوال تو اجرام دانه ای

چهرت چو مهر نو دهد بی وسیلتی

ملک ترا مداین دنیا خرابه ای

جود ترا معادن دریا خزانه ای

سیر سپهر عزم تو را روزنامه ای