طاقیست قدر او که بود شمس شمسه اش

بر خاک هرچه مردم خیلی ز لشکرش

بحر محیط آبی از جوی رحمتش

مهر منیر تابی از روی انورش

طوقیست حکم اوکه بود چرخ چنبرش

گویی سپهر از چه ز جیب جلالتش

بویی بهشت از چه ز خلق معط رش