گویی سپهر از چه ز جیب جلالتش

مهر منیر تابی از روی انورش

طاقیست قدر او که بود شمس شمسه اش

طوقیست حکم اوکه بود چرخ چنبرش

بویی بهشت از چه ز خلق معط رش

صبح سپید آیت رو ی مبارکش

شام سیاه حجت موی معنبرش