از تار تار موی تو آید شمیم مشک

خود مایه چیست کاینهمه عنبر فشانیا

اول ضعیف و زار نمودی به چشم من

وآخر بدیدمت که عجب پهلوانیا

گویی که خلق والی مازندرانیا

شهزاده ای که شاهش فرمانروای کرد

بازش ز مرحمت طبرستان خدای کرد