هرچه زو خواهی بلی گوید بنازم حفظ او

آفتاب مشتری جو دلبر عاشق پرست

گنج وصل خویش را ازکس نمی دارد دریغ

فاش می گوید دل خلق خدا نتوان شکست

کان بلی گفتن فراموشش نگشتست از الست

گوی سیمابست پنداری سربنش کز نشاط

یک نفس آسوده بریک جای نتواند نشست