یک نفس آسوده بریک جای نتواند نشست

هرچه زو خواهی بلی گوید بنازم حفظ او

کان بلی گفتن فراموشش نگشتست از الست

گوی سیمابست پنداری سربنش کز نشاط

مدتی کردم کمین تا ساقش آوردم به چنگ

لیک چون ماهی به چنگم دیرآمد زود جست

دوش گفتم بوسه ای ده لب به شیرینی گشو د