خیز و لب بگشای تا دکان ببندد می فروش

تا دو زلف پست دیدم شادم از افتادگی

تا دوچشمت مست دیدم دشمنم باعقل و هوش

با لبت محمو د مردم را به می حاجت نماند

خواهم از مستی که چون سجاده بر دوشم نهند

رغم عهدی کز ریا سجاده می بردم به دوش

یاد دارم کز شبستان دی چو در بستان شدم