خواهم از مستی که چون سجاده بر دوشم نهند

تا دوچشمت مست دیدم دشمنم باعقل و هوش

با لبت محمو د مردم را به می حاجت نماند

خیز و لب بگشای تا دکان ببندد می فروش

رغم عهدی کز ریا سجاده می بردم به دوش

یاد دارم کز شبستان دی چو در بستان شدم

مرغکان باغ را آمد ندایی از سروش