در ثنای شاه قاآنی اگرگویا شود

مرغکان باغ را آمد ندایی از سروش

گفت کای مرغان بستان خاصه ای مشتاق گل

ای که بلبل نام داری پندی از من می نیوش

مصلحت را بهتر آ ن باشدکه بنشینی خموش

شاه دین پرور که شرع مصطفی منهاج اوست

همت عالی یراق و قرب حق معراج اوست