نبشکرقسمت به رخسار من و لعل توکرد

ای لبت در رنگ و بو همسنگ گل همرنگ می

چشم از رویت ندارم گر مرا دوزند چشم

پای ازکویت نبرم گر مرا برند پی

برلب تو طعم شکر بر رخ من رنگ نی

شام زلفت بس که در چشمم جهان تاریک کرد

در دو چشمم غیر تاریکی نیاید هیچ شی