برلب تو طعم شکر بر رخ من رنگ نی

چشم از رویت ندارم گر مرا دوزند چشم

پای ازکویت نبرم گر مرا برند پی

نبشکرقسمت به رخسار من و لعل توکرد

شام زلفت بس که در چشمم جهان تاریک کرد

در دو چشمم غیر تاریکی نیاید هیچ شی

قدر ابروی تو زان خال سیه بشناختم