نز پی گردنکشی ز اندیشه جان ای ملک

چون زری شبدیز راندی زی خراسان ای ملک

گشت ز آهنگت دوتاری دل هراسان ای ملک

هردو را بر تیره دل اندیشه رزمت گذشت

چهره اقبالشان در ششدر خواری فتاد

زانکه بودندی حریف آب دندان ای ملک

زان سپس هر یک فرستادند زی خوارزم شاه