باید که ز خط حسن تو بیرون ننهد پای

زیباست بهشت اما با حس تو زشتست

زلفین توگر تیره نماید عجبی نیست

کز تابش خورشید جمال تو برشته است

من خوانده ام آن خط که به روی تو نوشته است

در عهد تو خورشید کس از سایه نداند

کاو نیز شب و روز به دنبال تو گشته است