در خوبی تو نقصان یک موی نبینم

آویخته دارد ز بر چاه زنخدان

بر یاد لب لعل تو ای گفت تو لولو

تا کی همی از جزع فرو ریزم مرجان

اینست که با مهر کست روی نبینم

بی روی تو در شام فراق ای بت ارمن

آهم ز فلک بگذرد و اشک ز دامن