از دوستیت آنچه به من آمده هرگز

گشت از تو ندیم ندم و همدم شیون

از جوشن جان درگذرد تیر نگاهت

هرگه به رخ آرایی آن زلف چو جوشن

نامد به فرامرز یل ازکینه بهمن

پیدا ز عذار تو بود لاله به خروار

پنهان ز بازار تو بود نقره به خرمن