مقصود من از باده تویی بو که به مستی

هیهات که برگیرد ازکار جهان سود

ز آن باده که تابنده تر از چهر ایازست

درده که شود عاقبت کارم محمود

آورد توان بوسه زنم بر رخ مقصود

از بوسه تو با من ز چه رو بخل بورزی

از اشک چون من با تو نورزم بمگر جود