بگرفته سنان ترک نگاه تو مژگان

آن باغ که شد تعبیه بر سرو روانت

قد تو بود تیر و کمان آسا ابروت

من جفته قد از حسرت آن تیر و کمانت

می بگذرد از جوشن جان نوک سنانت

با آنکه خورد خون جهان خاتم لعلت

در زیر نگین آمده ملک دو جهانت