آنکه به هنگام رزم سخره کند پیل را

آنچه به نامرد و مرد می نتوان کرد کرد

خیز و به شادی گرای مدحت خسرو سرای

مدحت او را خدای داروی هر درد کرد

دست جوادش به بزم طعنه زند نیل را

آنکه بود روزگار ریزه خور خوان او

هرکه به جز کردگار شاکر احسان او