مدحت او را خدای داروی هر درد کرد

از تن جانها به درد روزه برانگیخت گرد

آنچه به نامرد و مرد می نتوان کرد کرد

خیز و به شادی گرای مدحت خسرو سرای

آنکه به هنگام رزم سخره کند پیل را

دست جوادش به بزم طعنه زند نیل را

آنکه بود روزگار ریزه خور خوان او