در زبان چون منی نطق و بیان می پرورد

راست گویم بر خم می سجده می بایست کرد

زانکه در یکمشت گل یک ملک جان می پرورد

وصف می زین به نیارم کرد کاندر مدح شاه

ناصرالدین شه که دایه رافتش در مهد ملک

کودکی شیراوژن و ملکت ستان می پرورد

یک جهان جانست جود شه ز بهر خاص و عام