ناصرالدین شه که دایه رافتش در مهد ملک

زانکه در یکمشت گل یک ملک جان می پرورد

وصف می زین به نیارم کرد کاندر مدح شاه

در زبان چون منی نطق و بیان می پرورد

کودکی شیراوژن و ملکت ستان می پرورد

یک جهان جانست جود شه ز بهر خاص و عام

حبذا جودی که جان یک جهان می پرورد