چون مدار اخترانش زیر و با لا می کنند

سیم و زر هرسو به دامن می برند از گنج شاه

جود شه فرموده با خود خلق یغما کنند

آن چه کوه است این که رقاصان مجلس گاه رقص

جشن محمود است زان رو چون سر زلف ایاز

مشک می پاشند و صحن بزم بویا می کنند

عاقبت محمود بادا ناصرالدین شاه را