مصرع دوم · شماره 4که تا آفرینش چسان شد پدیدشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1الا ای نیوشنده هوشیار#2یکی نغز گفت آرمت گوش دار#3به گیتی بسی رفت گفت و شنید#4که تا آفرینش چسان شد پدیدانتخابشده5به اندازه وهم خود هر کسی#6سخن های بیهوده راند بسی#7چو مرد از خرد ره نداند برون#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «مثنوی» است.سطر پیشینبه گیتی بسی رفت گفت و شنید→سطر بعدیبه اندازه وهم خود هر کسی←