مصرع نخست · شماره 5به اندازه وهم خود هر کسیشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2یکی نغز گفت آرمت گوش دار#3به گیتی بسی رفت گفت و شنید#4که تا آفرینش چسان شد پدید#5به اندازه وهم خود هر کسیانتخابشده6سخن های بیهوده راند بسی#7چو مرد از خرد ره نداند برون#8خرد را شمارد همی رهنمون#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «مثنوی» است.سطر پیشینکه تا آفرینش چسان شد پدید→سطر بعدیسخن های بیهوده راند بسی←