مصرع دوم · شماره 42نترسد گرش پتک بر سر زنندشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.39ننالد گر از زخم تیر درشت#40شود تنش بر گونه خارپشت#41نپرسد گرش تیر و خنجر زنند#42نترسد گرش پتک بر سر زنندانتخابشده43و گر خیمه سوزندش و بارگاه#44نگردد ز سوز درون دادخواه#45پسر را اگرکشته بیند به پیش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 42 از «مثنوی» است.سطر پیشیننپرسد گرش تیر و خنجر زنند→سطر بعدیو گر خیمه سوزندش و بارگاه←