مصرع نخست · شماره 43و گر خیمه سوزندش و بارگاهشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.40شود تنش بر گونه خارپشت#41نپرسد گرش تیر و خنجر زنند#42نترسد گرش پتک بر سر زنند#43و گر خیمه سوزندش و بارگاهانتخابشده44نگردد ز سوز درون دادخواه#45پسر را اگرکشته بیند به پیش#46غم دل نهان دارد از جان خویش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 43 از «مثنوی» است.سطر پیشیننترسد گرش پتک بر سر زنند→سطر بعدینگردد ز سوز درون دادخواه←