خفته به سرداب ز بهر چه ام

فارغ از اندوه شد آمد شوم

روز و شب آسوده درا و بغنوم

خانه گر از تست من اینجا که ام

ور ز من این خانه تو پس کیستی

جلوه کنان هر طرف از چیستی

بره کش از هوش تهی بود مغز