ور ز من این خانه تو پس کیستی

روز و شب آسوده درا و بغنوم

خانه گر از تست من اینجا که ام

خفته به سرداب ز بهر چه ام

جلوه کنان هر طرف از چیستی

بره کش از هوش تهی بود مغز

گوش فرا ده بدان گفت نغز