گوش فرا ده بدان گفت نغز

ور ز من این خانه تو پس کیستی

جلوه کنان هر طرف از چیستی

بره کش از هوش تهی بود مغز

آن سخنان را چو ز خاتون شنود

یک دو سه عسطه زد و برجست زود

همچو کسی کز پی تقلید کس