یک دو سه عسطه زد و برجست زود

بره کش از هوش تهی بود مغز

گوش فرا ده بدان گفت نغز

آن سخنان را چو ز خاتون شنود

همچو کسی کز پی تقلید کس

بجهد و خنبک زند از پیش و پس

جست ز هر سوی و همی زد عطاس