بجهد و خنبک زند از پیش و پس

آن سخنان را چو ز خاتون شنود

یک دو سه عسطه زد و برجست زود

همچو کسی کز پی تقلید کس

جست ز هر سوی و همی زد عطاس

مهره در افکند تو گفتی به طاس

بانوی شه آهوک سیمبر