تا که ترا گفت که موذی نیی

خصم نیی دوست گدازی چرا

این همه تقلید چو عنتر چه بود

عطسه ئی مغز مکرر چه بود

بره نیی لاشک بوزینه ای

عطسه زنان چند ز جا می جهی

گه به زمین گه به هوا می جهی