مصرع دوم · شماره 232گه به زمین گه به هوا می جهیشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.229تا که ترا گفت که موذی نیی#230بره نیی لاشک بوزینه ای#231عطسه زنان چند ز جا می جهی#232گه به زمین گه به هوا می جهیانتخابشده233بس کن ازین گرگ دلی ای بره#234چند به خورشید کنی مسخره#235تا کی چون موش نمایی دغل#دربارهٔ این سطرسطر شماره 232 از «مثنوی» است.سطر پیشینعطسه زنان چند ز جا می جهی→سطر بعدیبس کن ازین گرگ دلی ای بره←