هر پریشانی که من یک عمر در دل داشتم

گویدم کاین خنده لعل شکرخای منست

حالت بخت مرا در چشم خود دادست جای

گو یدم کاین خواب چشم نرگس آسای منست

درکله جا داده کان زلف چلیپای منست

رای رخشان مرا دزدیده اندر زیر زلف

فاش می گویدکه این روی دلارای منست