زان نمی گویم که بس می ترسم از طغیان تو

گر به چرخم برفرازی یا به خاکم افکنی

شاکرم کان نیز ملک تست و این سامان تو

این همه گفتم ولیکن با تو دارم یک عتاب

نی چرا ترسم علی الله بازگویم آشکار

واثقم بر لطف عام و عفو بی پایان تو

بر وظیفه من شنیدم حکم نقصان رانده ای