واثقم بر لطف عام و عفو بی پایان تو

این همه گفتم ولیکن با تو دارم یک عتاب

زان نمی گویم که بس می ترسم از طغیان تو

نی چرا ترسم علی الله بازگویم آشکار

بر وظیفه من شنیدم حکم نقصان رانده ای

چون پسندد این عمل را فیض بی نقصان تو

غیرت طبع کریمت ترسم ار آگه شود