بر وظیفه من شنیدم حکم نقصان رانده ای

زان نمی گویم که بس می ترسم از طغیان تو

نی چرا ترسم علی الله بازگویم آشکار

واثقم بر لطف عام و عفو بی پایان تو

چون پسندد این عمل را فیض بی نقصان تو

غیرت طبع کریمت ترسم ار آگه شود

همچو دریا در خروش آید ازین فرمان تو