تا به شیراز آید از وی خلعت و فرمان تو

میزبان مهمان نوازست آخر ای نفس کریم

میزبان عالمستی ما همه مهمان تو

هم مگر جود تو باز این ماجرا را طی کند

خود گرفتم شوره زارم ای سحاب مکرمت

گو نصیب من شود هم رشحی از باران تو

یا نه گفتم کلبه ای ویرانم ای خورشید فیض