عرفی امروز ببینم که بود بهر وداع

گریه شوق که گلخن شد ازو گلشن چشم

در تماشاگه حسن تو به هنگام نثار

سر به پیشانی خورشید زند خرمن چشم

گریه را دست در آغوش دل و گردن چشم