دانی که از چه سبحه صد دانه سوختیم

یک بار دل ز ما، صنم آشنا نبرد

دایم به داغ مردم بیگانه سوختیم

نگشاید ار ز بستن زنار عقده ات

عرفی به غیر شعله داغ جگر نبود

شمعی که ما به گوشه کاشانه سوختیم