پر سوخته پیرامن شمع چگل افتم

مستی ز من آموز که چون شعله مرهم

از داغ جگر خیزم و در خون دل افتم

کو انجمن قرب که تا بال گشایم

عرفی که گمان داشت که از وادی اسلام

باز آیم و در سجده بت منفعل افتم